ik ken hem
mijn zoon doet alsof hij het allemaal zelf doorheeft
zelf zijn eten klaarmaken
of om met de tram naar de huisarts
of naar mijn kantoor
als hij eventjes vrij is
vorige week moest hij naar de verjaardag van zijn moeder – mijn ex –
ze hebben hem zien vertrekken
maar hij is nooit aangekomen
terwijl hij er extreem veel zin in had
hij is met een grote bos bloemen drie keer op de verkeerde tram gestapt
en uiteindelijk heeft de politie hem thuis gebracht
hij heeft mij ook niet gebeld
terwijl ik onder de favorieten in zijn telefoon sta
ik zou zo graag willen dat hij het allemaal zelf doet
en ik ben daar vroeger ook te makkelijk in geweest
zo van hup hier heb je een telefoon en je komt wel thuis
maar hij weet echt niet hoe zo een ding werkt
hij gaat achteruit
ik ben daar bang voor
na z’n laatste psychose
hij neemt soms de telefoon niet op
en ik vind als begeleider moet je dat weten
want anders lijkt het alsof je niet geïnteresseerd bent
je moet zo’n contact langzaam opbouwen
elke dag een gesprekje
even kletsen bij de afwas hoe dan ook
en dan er achter komen wat hij nodig heeft
want hij geeft dat zelf niet zo makkelijk aan
en als hij zijn hoofd vol zit met indrukken
dan gaat voor hem de deur dicht
dan moet je hem niet in het diepe duwen
maar dan moet je hem vertrouwen geven en dat langzaam laten rijpen
plantje, zaadje planten en dan water geven, wachten
niet gaan zitten porren, niet pressen, maar gewoon ruimte geven
en vertrouwen
met heel veel geduld en hele kleine stapjes
gaat hij het echt wel zelf doen, op termijn
daar ben ik van overtuigd
want ik heb een geweldige zoon
