ik word helemaal gek van die mensen
en ik weet dat het heel erg is om te zeggen
maar ik geloof niet eens in hun goede bedoelingen
ik vind dat Fabian veel meer zelf moet doen
en hij kan ook prima op zichzelf wonen
maar die familie van hem die wil hem gewoon klein houden
ze voelen zich misschien schuldig of zo
maar op deze manier blijft die zich dus afhankelijk opstellen
ze doen alles voor hem
ze bemoeien zich overal mee
en als hij een keer iets niet kan, dan roepen ze gelijk dat ik het moet doen
vooral die moeder
die komt drie keer in de week opruimen en schoonmaken
Fabian die doet zelf helemaal niets
hij is bijna 30 en hij gedraagt zich als een kind
ik wil z’n zelfstandigheid bevorderen
hij kan veel meer dan dat hij laat zien
die moeder die is ook steeds boos op mij
niks is goed genoeg voor Fabian
ze is bang dat hij vervuilt
en dan eist ze dus op hoge toon dat ik er op toe zie
dat hij elke dag doucht en z’n tanden poetst
prima natuurlijk
maar de toon waarop ze dat zegt
doet ze elke keer als ik haar zie!
het maakt Fabian helemaal niets uit hoe z’n kamer er uit ziet
en ik vind dat we hem daarin moeten volgen
maar zij is bang dat hij helemaal verloedert
en dat zij elke dag moet komen
ze is er pertinent op tegen dat hij zelfstandig gaat wonen
ze ziet gewoon niet in hoe die vooruit is gegaan het afgelopen jaar
ze zit gewoon helemaal opgesloten in haar eigen idee
ik mag het niet zeggen natuurlijk
maar volgens mij heeft hij het niet van een vreemde
