Zelf

wat ik zelf kan doe ik zelf - contrast met ‘ondersteuning’

doelgroep ouderenzorg

perspectief cliënt

Dit verhaal is gespeeld door Martin Poos.

Het verhaal in deze film is gebaseerd op etnografisch onderzoek en bewerkt tot een theatrale monoloog, gespeeld door een acteur van Theater Babel.

Lees het verhaal in tekst

Ik kan mij haast niet draaien
Zo hier, dit gaat nog net
Maar dan kan ik niet op m’n rug komen
om mij bijvoorbeeld af te drogen
nou dat komen zij nu doen
is wel zo heerlijk ze krijgen ervoor betaald hoor,
dus ik hoef me er niet voor te schamen

Daarna doe ik een shirt aan of een trui
Dat kan ik gelukkig nog prima
Maar er is er één die is zo ongeduldig,
Ik heb het nog niet half aan
en die staat alweer mee te hannesen
Ik vind dat zo vernederend Ze kan toch op z’n minst even kunnen vragen of ik er prijs op stel?

Er is er ook één van de thuiszorg,
nou die weet helemaal niet van ophouden,
die kan niet wachten
Die zou het liefst de afwas doen,
die staat mijn brood ongevraagd te smeren,
en dan met zo’n kop vol medelijden
Nou dat hoef ik helemaal niet hoor

Ik ben niet graag afhankelijk
ook niet voor m’n medicatie
Laat ze daar maar een medibox neerzetten,
dan hoef ik tenminste daar ook niet meer op ze te wachten

Is het al tijd?
De kousen die zitten de hele dag zo strak
Ik kan daar misselijk van zijn