aan mij ligt het niet
ik neem altijd op
en ik geef gratis advies
ook midden in de nacht
die begeleiders die kunnen mij altijd bellen
ze hebben mijn nummer
en als ze mij dan bellen dan zouden ze ook even kunnen vragen
hoe het voor mij is allemaal
en ik zou ook wel graag willen horen hoe het allemaal gaat enzovoort
en niet alleen als er een probleem is
maar meestal belt die begeleiding mij helemaal niet
en moet Ivo dat zelf doen
zoals de laatste keer, hij moest naar het ziekenhuis
voor onderzoek van z’n buik
en dan stond ie – helemaal alleen – in een doolhof
die jongen die wist absoluut niet welke kant hij op moest
heb ik hem naar de juiste afdeling gecoached
maar ja daar was ik dan natuurlijk ook helemaal niet op voorbereid
nou kwam die mooi te laat dus
ja dat kan toch ook anders?
en ik doe genoeg
ik ga twee keer per week met Ivo naar de volleybal
training, wedstrijden – nou dat is natuurlijk hartstikke leuk voor hem
maar als ik dan zie wat er achter zijn bed aan de muur groeit
en als ik zie dat zijn eten in zijn koelkast duidelijk over de datum heen is
ja nou dan begin ik toch wel eens te twijfelen aan de begeleiding
ik weet wel dat ze te weinig tijd hebben
en dat ze hooguit het hoognodige doen
het is allemaal een kwestie van beknibbelen
en het wordt allemaal minder ook
maar moet ik dan het afvoerputje zijn?
ik wil toch
vooral
ook zijn mammie kunnen zijn
