Je ruikt hem al van ver
het is niet alleen zware transpiratie
maar ook urine
ook als hij zegt dat hij net heeft gedoucht
dan ruik je hem nog
ik wil daar natuurlijk iets aan doen
niet alleen voor mezelf
maar ik merk dat ik steeds meer moeite heb om naar hem toe te gaan
dat is voor hem ook niet fijn
hij houdt andere mensen ook op afstand
misschien wil hij dat wel juist
is dat eigenlijk de bedoeling
maar ik heb niet het gevoel dat hij het zelf in de gaten heeft
hij vindt het kennelijk doodnormaal
heeft het van zichzelf geaccepteerd
wat best knap is
want het is echt niet te harden
ik kan er ook niets van zeggen
ik heb geprobeerd uit te houden
maar je wilt iemand niet afbreken
je voelt toch aan iemand dat het gevoelig ligt
maar als hij dan naar de praatgroep gaat
of de tandarts of de dokter
dan wil ik echt dat hij even gaat douchen
en schone kleding aantrekt
maar als ik dan heel voorzichtig zeg
dat hij beter een ander shirt aan kan trekken
dan reageert ie zwaar gekwetst en woedend
en wordt heel grof
hij maakt me voor van alles uit
dat ik een hoer ben, dat ik hem kom misbruiken
en dat ik hem kapot maak, dat ik op hem neerkijk
ik heb besloten om in die storm te blijven staan
het is toch een kwetsbare man – dat blijf ik wel zien
maar die geur – die went niet
