Kijk als partner ben je ook mantelzorger,
dat vergeten mensen soms,
kijk alsof je alles maar moet accepteren
omdat je ooit getrouwd bent
Natuurlijk doe ik alles wat ik kan voor Herman
Maar hij is veranderd
hij is ziek en hij kan niets meer
Ik herken hem soms ook niet meer
Het enige waarom hij zijn mond open doet is om te klagen
Hij was altijd zo gezellig
die ziekte, die ziekte verandert hem echt
Ik zeg het gewoon maar: ik snak naar een moment voor mezelf
daarom hoopte ik op een leuke dagbesteding voor Herman
maar wat is het verschrikkelijk, dat is verschrikkelijk
Ik ben één keer geweest
En ik zie daar stelletje oude mensen mompelen in een rolstoel
die worden aangesproken als een stelletje kleuters
en dan moeten ze gaan knutselen
Je moet weten dat Herman twee linkerhanden heeft
maar hij houdt wel van muziek
en toen gingen ze iets met kinderliedjes doen,
met kinderliedjes, met kinderliedjes
Dus dat is het niveau waarop deze mensen aangesproken worden
Ik snap wel hoor, ik snap wel dat hij helemaal niet meer wil
Dat snap ik heel goed
Maar goed dat komt dan weer op mij neer
om met hem de dag door te brengen
Hij is de zieke
En alle aandacht gaat naar hém
Maar ik heb ook wat nodig
en daar wordt nooit naar gevraagd
Niemand van de thuiszorg die daar ooit naar vraagt
Ze vragen überhaupt niks
Alsof ik niet besta
Niet één keer hebben ze mij om advies gevraagd over Herman
terwijl niemand hem beter kent dan ik
Ik weet wel hoor wat Herman nodig heeft
Liefde
Ik vind het vreselijk om te zeggen,
maar ik kan het soms ook niet meer
